در مذاکره نباید ابزارهای بازدارندگی خود را واگذار کنیم

اگر نگاهی به تفاهم و یا مذاکره در یک موضوعی داریم، باید منوط به حفظ عوامل قدرت باشد. یعنی مذاکره و تفاهم نباید دست ما را خالی کند؛ لذا محتوای مذاکره است که اهمیت پیدا می‌کند. ما نباید در مذاکره، تفاهمی را امضا کنیم که در آن ابزار بازدارندگی خودمان را بخواهیم واگذار کنیم.

علی خضریان، در برنامه تلویزیونی شیوه: اولین سؤال که باید بپرسیم این است که اگر مذاکره‌ای بدون عامل قدرت صورت بگیرد، اساساً ما را به نتیجه می‌رساند.

مردم و نیروهای مسلح از عوامل قدرت ما هستند و منطقه نیز برای ایران یک عامل بازدارنده است. به طور مثال سوریه یک نقطه ثقل بین ایران اسراییل برای بازدارندگی بود که می‌توانست به دلیل مرزهای زمینی و نقطه ضعف اسرائیل در نیروی زمینی نسبت به سوریه، بازدارندگی هوایی را برای ما ایجاد کند.

اگر نگاهی به تفاهم و یا مذاکره در یک موضوعی داریم، باید منوط به حفظ عوامل قدرت باشد. یعنی مذاکره و تفاهم نباید دست ما را خالی کند؛ لذا محتوای مذاکره است که اهمیت پیدا می‌کند. ما نباید در مذاکره، تفاهمی را امضا کنیم که در آن ابزار بازدارندگی خودمان را بخواهیم واگذار کنیم.