انقلاب اسلامی و یک ضرورت تاریخی

باید این واقعیت بی‌اصالتی پهلوی را که هیچ نسبتی با تاریخ ایران ندارد و تماماً استعمار ساخته بوده است را تبیین کرد. رژیمی که بر پایه فرد سالاری و اقلیت سالاری شکل گرفت و به دلیل اینکه خواست عمومی برای مردم‌سالاری را بر نمی‌تافت، از دوران عصر خود عقب مانده بود و معاصرت نداشت.

از باب چرایی انقلاب اسلامی، همه ما باید به یکدیگر یادآوری کنیم که انقلاب اسلامی ضمن اینکه حاصل عمل نیروهای انقلابی به رهبری امام خمینی(ره) بود، یک ضرورت تاریخی هم بوده است. بدان معنا که فقدان استقلال، فقدان آزادی و فقدان یک نظام سیاسی که اصالت و معاصرت داشته باشد، موجب شد تا انقلاب اسلامی به عنوان یک ضرورت تاریخی در تاریخ ایران اتفاق بیافتد.

مهمترین خواست مردم براساس ضرورت تاریخی «استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی» بود.

مردم استقلال را در برابر استعمارگران می‌خواستند؛ آزادی را در برابر رژیم استبدادی پهلوی طلب می‌کردند و جمهوری اسلامی پاسخی به نیاز اصالت و معاصرت مردم ایران برای ایجاد یک نظام سیاسی برآمده از مردم بوده است.

باید این واقعیت بی‌اصالتی پهلوی را که هیچ نسبتی با تاریخ ایران ندارد و تماماً استعمار ساخته بوده است را تبیین کرد. رژیمی که بر پایه فرد سالاری و اقلیت سالاری شکل گرفت و به دلیل اینکه خواست عمومی برای مردم‌سالاری را بر نمی‌تافت، از دوران عصر خود عقب مانده بود و معاصرت نداشت.

در زمانه‌ای که در دنیا نظام‌های سیاسی به سمت مردم‌سالاری رفتند، ما در ایران همچنان تجربه یک رژیم اقلیت‌ سالار را داشتیم که در دهه پایانی عمر خود یعنی از ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ تا ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ به سمت فرد سالاری رفت و حتی اقلیت سالار هم نبود. که از مصادیق اصلی آن در کنار دیکتاتوری محمدرضا پهلوی می‌توان به تغییر قانون اساسی، تشکیل ساواک و انحلال همان نیمچه احزاب تزئینی و تشکیل حزب رستاخیز و لاغیر از سوی پهلوی اشاره کرد.