آینده، آغاز یک فرایند نه اتمام آن

وقتی بانک بزرگی مثل آینده را بانک مرکزی می‌تواند تعیین تکلیف کند، سایر بانک‌های ناتراز که شرایطی مشابه بانک آینده دارند اما کوچک‌تر هستند به راحتی می‌توانند تعیین تکلیف شوند. بانک‌هایی نظیر ایران زمین و سرمایه باید در اسرع وقت تعیین تکلیف شده و همین فرآیند برای آن‌ها نیز تکرار شود.

یکی از معضلات اقتصادی کشور، بانک‌های متخلفی هستند که بخش قابل توجهی از تولید پایه پولی را به خود اختصاص داده و فقط زیان روی زیان تولید می‌کنند. لذا برای اجرای درست سیاست پولی به منظور کنترل نقدینگی، انحلال بانک آینده باید آغاز یک فرآیند باشد و نه اتمام آن.

در حال حاضر چند بانک و مؤسسه اعتباری خصوصی دیگر نیز وضعیتی مشابه بانک آینده دارند. قانون بانک مرکزی به ویژه مواد ۲۸ تا ۳۳ و ماده ۴۵ ظرفیت بسیار خوبی برای حل و فصل بانک‌های ناتراز در اختیار بانک مرکزی و دولت قرار داده است. و با استفاده از ظرفیت این قانون و همچنین ظرفیت ماده ۸ برنامه هفتم پیشرفت، دولت بدون نیاز به اخذ مجوز از نهادهای خارج از قوه مجریه، می‌تواند بانک‌های ناتراز را حل و فصل کرده و مانع از استمرار تخلف سایر بانک‌های خصوصی در پرداخت تسهیلات کلان به اشخاص مرتبط به خود شود و زمینه را برای کنترل نرخ تورم و هدایت اعتبار فراهم آورد.

وقتی بانک بزرگی مثل آینده را بانک مرکزی می‌تواند تعیین تکلیف کند، سایر بانک‌های ناتراز که شرایطی مشابه بانک آینده دارند اما کوچک‌تر هستند به راحتی می‌توانند تعیین تکلیف شوند. بانک‌هایی نظیر ایران زمین و سرمایه باید در اسرع وقت تعیین تکلیف شده و همین فرآیند برای آن‌ها نیز تکرار شود.